بارها و بارها در رابطه با شکرگزاری و اهمیت و نتایج شگفتانگیز اون با شما عزیزانم صحبت کردم. امروز هم با عزیزی گفتوگو کردم که باعث شد تصمیم بگیرم که یک بار دیگه راجع به اهمیت شکرگزاری با شما صحبت کنم. این دوست عزیز، که اتفاقاً آگاهیهای بسیار زیادی در رابطه با قوانین جهان داره و با بهکارگیری این قوانین کائناتی، دستآوردهای بسیار بزرگی داشته، به من گفت که چند وقتی است احساس خوبی رو تجربه نمیکنه. راجع به موضوعات مختلف با هم گفتوگو کردیم و ایشون با اطمینان بالایی راجع به عملکرد درست در موقعیتهای مختلف صحبت میکرد و بعد با ناامیدی میگفت: اما من الآن نمیتونم این کار رو بکنم، قدرتش رو ندارم. تأکید این عزیز بر نداشتن قدرت کافی، گیر افتادن و چیزهایی شبیه به اینها، من رو به فکر فرو برد که چه چیزی میتونه این احساسهای ناخوشایند رو از وجود ما دور کنه؟! و پاسخ بدون تردید شکرگزاری است! شکرگزاری به ما قدرت میده، شکرگزاری حقیقت وجودی ما رو به یادمون میاره، شکرگزاری ما رو به منبع بیانتهای قدرت متصل میکنه، به جایی که ضعف در اون راهی نداره! از شما میخوام به این جملهی به ظاهر ساده، خوب فکر کنید: ما در هر لحظه، یا در حال سپاسگزاری از خداوند هستیم، یا در حال ناسپاسی! به احساس خودتون نگاه کنید و ببینید که در این لحظه، در کدام سمت قرار دارید؟!
۱- لطفاً چند جمله در رابطه با شکرگزاری و نقشی که در زندگی شما داشته، برای ما بنویسید.